جهنم سر گردان شب را نوشیده ام و بر این شاخه های شکسته می گریم . مرا تنها گذار ای چشم تبدار سرگردان ! مرا با رنج بودن تنها گذار . مگذار خواب وجودم را پر پر کنم . مگذار از بالش تاریک تنهایی سر بردارم و به دامن بی تار و پود رویاها بیاویزم . سپیدی های فریب روی ستون های بی سایه رجز می خوانند . طلسم شکسته...

برای این کی جمع شعر ها و ادامه ی این شعر را ببینیدبه صفحه ی نخست بروید   وقت لطیف شن از سهراب سپهری سهراب سپهری   : باراناضلاع فراغت را می شست.من با شن هایمرطوب عزیمت بازی می کردمو خواب سفرهای منقش می دیدم.من قاتی آزادی شن ها بودم.من دلتنگ بودم.در باغ یک سفره مانوس پهن بود.چیزی وسط سفره، شبیه ادراک ...